influence
Long time ago since I wrote a little blog, but I need it I think.
cause I’m pissed today, I just need somehow to put my frustrations in something.
Let me explain it briefly: MOM!
grrrrrrrrrrrrrr, die manipulatieve, veel te veel bemoeiende moeder van mij maakt me gek!!!!
Sinds dat ik naar de school ga waar ook zij les geeft heeft ze veel te veel commentaar op de vrienden die ik kies. Want zij als "belangrijke" leerkracht (zeer sarcastisch op te nemen) weet natuurlijk het een en ander over leerlingen. Ik mag er het fijne niet van weten, en ik denk dat ik het ook niet WIL weten.
Ook sinds dit jaar begin ik een uitgaansleven te ontwikkelen. Daarvoor ging ik amper weg, en zat ik meestal thuis. Bezig met computer, boeken lezen en nog wat saaie dingen. Gelukkig had ik mijn hobby’s natuurlijk. Maar om een saai verhaal kort te maken: Ik ging bijna nooit uit. Zo met gelegenheden is een keertje: einde van de examens, is af en toe tijdens de vakantie.
En nu ik sinds dit jaar nieuwe vrienden heb gemaakt, en ik ook heel wat meer wegga, vind moema ineens dat ik TEVEEL wegga.
Eerst zei ze altijd: bel is wat vrienden op, ga is wat nuttigs doen, en nu dat dus gebeurt heeft ze commentaar dat ik teveel wegga met vrienden.
Ok, mischien ga ik op sommige momenten wel veel weg, en ik heb al een paar weken meegemaakt dat ik amper thuis was. Maar dat gebeurt dan wel tijdens vakantie’s.
En ik heb iets van: "als het vakantie is, dan moet ik er toch wel van profiteren zeker, en dan moet ik toch niet een hele tijd thuis zitten mij te vervelen???"
Waarschijnlijk mist mijn moeder ook wel mijn helpend handje in haar klusjesroutine. Want als ik mij dus zat te vervelen kwam mutti altijd af met een of ander rotklusje: zoals: was de auto, kijk je fiets is na, doe de afwas, ruim je kamer op, doe dit, doe dat, doe dit, doe….
Soms heeft ze een punt: wat mijn kamer opruimen betreft ben ik nogal slordig, dat geef ik toe, maar al de rest is bezigheidstherapie, opdat ik me niet zou kapotstaren op een computerscherm of thuis zit te lummelen.
Maar het TOPPUNT van alles vind ik dat ze tegenwoordig zelfs vind dat ik bepaalde vrienden moet laten vallen. Zomaar, ineens, terwijl ik ze juist leer kennen.
En dat is allemaal omdat ze is 1 enkele keer mij heeft komen ophalen na een feestje, en toen heeft gezien wat voor mensen er allemaal rondliepen. Waarschijnlijk ook wel leerlingen van haar, waar ze waarschijnlijk iets tegen heeft ofzo. Maar driekwart van die mensen die er toen aanwezig waren ken ik niet eens. Wel van ziens, en ik weet wel een beetje op het zicht voor dewelke ik moet uitkijken en welke niet, vrij normaal? niet?
En daarbij: Ik kan die personen moeilijk verbieden om ergens naar toe te gaan? En daarom vind mijn moeder ineens dat ik maar niet meer naar die plaats moet gaan, en maar niet meer moet weggaan omdat er toen, die ene avond, volk rondliep dat haar niet aanstond.
Terwijl ik genoeg mensen kan opsommen die er ook al geweest waren, en die volgens mijn moeder waarschijnlijk wel als fatsoenlijk bestempeld worden.
En ik weet over de mensen die volgens mijn moeder wel fatsoenlijk zijn, waarschijnlijk ook het een en ander te vertellen dat mijn moeder mischien niet zou aanstaan. En ik heb zelf ook al dingen gedaan die er bij mijn moeder niet zouden inkunnen. En ik weet zelf goed genoeg waar mijn grenzen liggen, en ik kies zelf wel met wat voor volk ik ga staan op zo’n feestje en met welke liever niet. En als er iemand te ver gaat, dan durf ik dat te zeggen. Maar neeeee, moeder heeft haar principes en ik moet me er maar naar gedragen…..Keep on dreaming mother, I’m growing up these days, and it are just a few years from now and then I’m gone studying on a campus, and after that I’m out of this house, and then there is not one thing you can do about that, and you can explain your worries, but it is still my choice to decide which is best for me.
